Dlaczego zbudowałem Pausr

Alex Ren · 2 min czytania

Cześć,

Pracuję zdalnie od pięciu lat. Od czasów Covid, jak wielu ludzi. Pięć lat zakładania firm przy tym samym biurku: niektóre się udały, inne nie. Taka jest gra.

Nie spodziewałem się tylko jednego: rachunku.

Jedynym projektem, któremu przez te wszystkie lata pozwoliłem upaść, byłem ja.

Nikt Cię na to nie przygotowuje. Przechodzisz na pracę zdalną i nie ma już kolegi, który wpadnie z kawą, nie ma dojazdu, który dzieli dzień na pół. Zostajesz tylko Ty, ekran i godziny, które piętrzą się bez niczego, co mogłoby je zatrzymać.

Całe dni bez wstawania od biurka, poza dolaniem kawy. Piekące oczy już o 18:00. Koncentracja znikająca w połowie popołudnia, co nadrabiałem, pracując później. Myślałem, że utrzymuję tempo. Wykańczałem się.

Więc zacząłem szukać narzędzia. Nie takiego, które każe mi medytować przez dwadzieścia minut między dwiema rozmowami. Takiego, które robi jedną rzecz: odrywa mnie od ekranu we właściwym momencie, bez konieczności myślenia o tym.

Nie istniało. Aplikacje wellness rozmawiały ze mną jak z pacjentem, aplikacje do produktywności popychały mnie, bym robił więcej, a żadna z nich nie powiedziała wprost tego, co badania powtarzają od lat: osoby, które robią prawdziwe przerwy, robią więcej.

Więc go zbudowałem. Najpierw dla siebie. Cichy towarzysz na moim Macu, który mówi mi, żebym podniósł wzrok, wstał, przeszedł się, i który łapie mnie na stronach, na których tracę czas, gdy tak naprawdę potrzebuję odpoczynku.

To nie jest aplikacja do medytacji ani gadżet wellness. To narzędzie pracy, zbudowane na jednej idei:

Twoja uwaga to Twój najcenniejszy zasób, a nie ładuje się ona przed ekranem.

Jeśli Twoje dni toczą się na ekranie, Pausr jest dla Ciebie. Nie po to, by pracować mniej. Po to, by pracować dobrze przez lata, zamiast na sprintach.

P.S. Jeśli wolisz nie uczyć się tego przez pięć lat tak jak ja, okres próbny trwa siedem dni. Zwykle to wystarczy, by poczuć różnicę.

Założyciel Pausr

Paryż, lipiec 2026