Evden çalışmak ekran süreni neden artırıyor: ofis gününün dakikaları nereye gitti?

İşin garip yanı, hiçbir şeyin çarpıcı biçimde değişmemiş olması. Aynı iş, aynı görevler, aynı dizüstü bilgisayar. Ama ofis günü, sana sormadan seni ekrandan uzaklaştıran anlarla doluydu ve evden çalışma bunların hepsini sessizce sildi.

Evden çalışma günü uzattı, fazladan geçen saatlerin tamamı da ekran süresi#

2020’de ofisler kapandığında, çalışanların iş sunucularına ne zaman bağlandığını ve ne zaman bağlantıyı kestiğini NordVPN Teams ölçtü. Evden çalışma günü Amerika Birleşik Devletleri’nde üç saate kadar uzadı, Fransa’da, Birleşik Krallık’ta ve İspanya’da ise yaklaşık iki saat uzadı. Bloomberg’in bu veriye dair manşeti lafı hiç dolandırmadı: pandemi dönemi iş günü, iş ve özel hayat dengesini paramparça etmişti. Aynı sürede koltukta oturup üç saat fazladan çalışmak değildi bu: bağlantıda ve ekranın karşısında geçen üç saat fazladan zamandı.

Microsoft’un Work Trend Index raporu aynı hikâyeyi araçların içinden anlatıyor: Teams kullanıcılarında haftalık toplantı süresi Şubat 2020 ile 2022 arasında %252 arttı, normal mesai saatleri dışındaki çalışma ise %28 arttı. Toplantı demek bir zamanlar bir odaya yürüyüp insanların yüzüne bakmak demekti, şimdiyse bir ekrana bakmak demek, çoğu zaman yanında açık başka bir ekranla birlikte.

Üstelik bu örüntü pandemiden çok önce de vardı. 2017 gibi erken bir tarihte, 15 ülkeyi kapsayan Eurofound ve Uluslararası Çalışma Örgütü’nün (ILO) ortak raporu, evden ve hareket halinde çalışanların ofisteki meslektaşlarına kıyasla daha uzun saatler çalışma ve daha yüksek yoğunluk bildirme eğiliminde olduğunu ortaya koymuştu bile. Evden çalışma iş gününü sadece taşımıyor. Onu uzatıyor da.

Ekran dışı dakikaların gerçekte nereye gittiği#

Bir ofis günü, kimsenin mola saymadığı, işin doğasında var olan kesintilerle doludur: işe gidiş geliş, toplantı odasına yürüyüş, masana uğrayan bir iş arkadaşı, klavyeden uzakta geçen bir öğle yemeği. Hiçbiri toparlanma gibi hissettirmezdi. Ama hepsi öyleydi. Sıradan bir ofis gününü evden çalışma ikiziyle yan yana koy, örüntü bir kez görüldükten sonra gözden kaçmaz:

Yerini alan her an önemsiz görünür: burada beş dakika, orada yirmi. Ama toplandığında, iki üç saatlik farkın neredeyse tamamını açıklarlar. Ofis, gözlerine ve bedenine günde onlarca mikro toparlanmayı bedavaya veriyordu. Evde ise bunların her biri artık bilinçli bir tercih olmak zorunda, yoksa hiç olmuyor.

Bedenin fazladan ekran süresinin hesabını neden tutuyor#

Önce gözler. Ekrana kilitlenmek göz kırpma sıklığını neredeyse yarıya indirir ve bilgisayar görme sendromu (kuru gözler, bulanık görme, baş ağrıları) ekranın başında çok zaman geçirenlerin çoğunda görülür. Günde iki üç saat fazladan ekran, tam olarak “bazı akşamlar gözlerim yoruluyor” ifadesini “her akşam gözlerim yanıyor”a çeviren doz artışı türünden.

Sonra sandalye. Patterson ve meslektaşlarının bir milyondan fazla kişiyi kapsayan meta-analizi, günde altı ila sekiz saatlik oturmadan sonra her nedenden ölüm riskinin tırmanmaya başladığını buldu. Bir ofis çalışanı bu sınırın kıyısında dolaşır; işe gidiş gelişini, koridor yürüyüşlerini ve öğle yemeği çıkışını kaybetmiş bir evden çalışan ise bu sınırı çoktan geçmiştir. Ekelund ve arkadaşlarının British Journal of Sports Medicine’deki makalesinden gelen cesaret verici taraf ise şu: günde 30–40 dakikalık hareket, zararın büyük kısmını dengeliyor. Bu dakikalar küçük. Tek şart var olmaları.

Bu, evden çalışmaya karşı bir argüman değil. Bazılarımızın herhangi bir yerden şirket kurabilmesinin sebebi de evden çalışma zaten. Pausr’ın var olma sebebi de tam olarak bu. Asıl mesele, ev düzenini olduğu gibi görmek: doğal hiçbir kesintinin bulunmadığı, toparlanmanın bilinçli olarak kurgulanması gereken bir ortam.

What Staring At A Screen All Day Is Doing To Your Brain And Body | The Human BodyInsider TechYouTube

Gerçekten kısabileceğin ekran süresini bul: 15 dakikalık bir denetim#

Herhangi bir alışkanlığı değiştirmeden önce, gerçek sayıyı öğren. macOS bunu Sistem Ayarları içinde, Ekran Süresi altında tutar; telefonun da kendi sayısını tutar. Ve bir haftalık dürüst veri, her tahminden daha değerlidir. Bakan çoğu evden çalışan, telefon da sayıldığında günlük toplamın on saati aştığını görür ki bu düzeltilemez gibi görünür. Değildir, çünkü bu toplam, tek bir sayının içine birbirinden çok farklı üç tür ekran süresini gizler.

O yüzden gününü üç gruba ayır. Birincisi işin kendisi: görüşmeler, kod, belgeler, karşılığında maaş aldığın saatler. Bunları kısmayacaksın, aksini iddia etmek verimlilik tavsiyelerinin insanları kaybettiği yer tam olarak burası. İkincisi, ekranda olması hiç gerekmeyen ama öyle olagelmiş ara bağlantılar: video izlerken yenen öğle yemeği, telefonla geçirilen kahve molası, dinlemek yerine izlenen podcast. Üçüncüsü ise taşan kısım: akşam yemeğinden sonraki gelen kutusu kontrolü, gece 22.00’deki Slack bakışı, ofis varken hiç var olmayan pazar günü planlama seansı. Fazladan iki üç saatin gerçekte yaşadığı yer ikinci ve üçüncü gruplardır, onları boşaltmak için kimseyle pazarlık yapman gerekmez.

Topla, hesap cesaret verici çıkıyor. Ekran dışı bir öğle yemeği 30 ila 45 dakika kazandırır, telefonsuz mikro molalar 20 dakika daha, akşam kontrolünü ertesi sabaha taşımak ise günün son dilimini tamamen temizler: tek bir çalışma saatine bile dokunmadan günlük ekran süresinden bir saat ya da daha fazlası gider. Çoğu tavsiyenin ters anladığı nokta da bu. Ekran süreni daha az çalışarak azaltmazsın; zaten hiç iş olmayan anları ekranların yutmasına izin vermeyerek azaltırsın.

Evde ekran süresi nasıl azaltılır: irade değil düzen kazanır#

“Ekran süremi nasıl azaltırım” sorusunun cazip cevabı disiplindir: “Mola vermeyi hatırlarım nasılsa.” Beş yıllık evden çalışma tecrübesi bunun nasıl bittiğini bana tam olarak öğretti: akşam 18.00’de hatırlarsın, gözlerin çoktan yanmaya başlamışken. İşe yarayan, ofisin bir zamanlar sağladığı kesintileri niyet olarak değil, kural olarak yeniden kurmak:

• 20-20-20 kuralına uy: her 20 dakikada bir, en az 6 metre uzaktaki bir şeye 20 saniye bak. Dijital göz yorgunluğuna karşı göz doktorlarının standart tavsiyesi budur, ama sadece bir şey sana hatırlattığında işe yarar: 20-20-20 kuralı rehberimiz neredeyse kimsenin bunu yardımsız başaramamasının sebebini anlatıyor.
• Her 45–60 dakikada bir ayağa kalk, sadece 90 saniyeliğine bile olsa. Sıklık süreden daha değerlidir: on tane mikro toparlanma, tek bir kahramanca yürüyüşten daha iyi sonuç verir. Gözlerin, bedenin ve dikkatin için araştırmalara dayanan mola sıklıkları kendi başına bir rehber.
• Gerçek bir öğle molası ver, her ekrandan uzakta. Bu, bir ofis gününün sahip olduğu en büyük tek ekran dışı bloktu. Onu bütünüyle geri al.
• İşe gidiş gelişin yerine bir kapanış ritüeli koy: mahalle çevresinde bir yürüyüş, net bir kapanış saati. Evden çalışanların gerçekten uyguladığı tek iş ve özel hayat dengesi tavsiyesi bu, çünkü gününün yeniden bir sınıra ihtiyacı var. Sınır olmadan gün, akşamın içinde eriyip gider.

İşin can alıcı noktası şu tabii ki: bütün bunları hatırlaması gereken kişi, dördüncü görüntülü görüşmesinin tam ortasındaki kişiyle aynı kişi. Pausr tam olarak bu sorun için yapıldı: her molayı 30 saniye önceden haber verir, sonra seni uzaklaştırır (gözlerin için 20 saniye, ayağa kalkman için 90 saniye, zamanı geldiğinde gerçek bir 15 dakikalık mola), doğrudan Mac’inde, %100 yerel, hesap gerektirmeden. Amaç daha az çalışmanı sağlamak değil. Amaç, evden çalışmanın gününe eklediği iki üç saatlik ekran süresinin sana bir şey geri vermesini sağlamak. Önce etrafa bakınmak istersen, dürüst alternatifleri, ücretsiz ve ücretli olanları karşılaştırdık.

Pausr