Bakit Ko Ginawa ang Pausr
Ang maikling bersyon kung paano ako napunta sa paggawa ng break timer, mula sa paglulunsad ng mga kumpanya.
Alex Ren · 2 minutong babasahin
Hi,
Limang taon na akong nagtatrabaho nang remote. Simula pa noong Covid, tulad ng marami. Limang taon na naglulunsad ng mga kumpanya mula sa parehong desk: may gumana, may hindi. Ganoon talaga ang laro.
Ang hindi ko inasahan ay ang babayaran.
Ang isang proyektong hinayaan kong mabigo, sa lahat ng taong iyon, ay ang sarili ko.
Walang naghahanda sa’yo para sa bahaging iyon. Mag-remote ka, wala nang katrabahong dadaan lang para mag-abot ng kape, walang commute na maghahati sa araw mo sa dalawa. Ikaw lang, ang screen, at mga oras na paunti-unting natatambak nang walang pumipigil.
Buong araw na hindi tumatayo maliban na lang para magpuno ulit ng kape. Nasusunog ang mga mata pagsapit ng 6 pm. Nawawala ang focus pagtanghali, kaya pinupunan ko na lang ito sa pagtatrabaho nang mas gabi pa. Akala ko, kaya kong panatilihin ang bilis na ito. Pinapagod ko lang ang sarili ko.
Kaya naghanap ako ng tool. Hindi ’yung magpapa-meditate sa akin nang dalawampung minuto sa pagitan ng dalawang calls. Isang bagay na gagawa lang ng isang bagay: ilalayo ako sa screen sa tamang sandali, nang hindi ko na kailangang isipin pa ito.
Wala palang ganoon. Ang mga wellness app, kinakausap ako parang pasyente, ang mga productivity app naman, itinutulak akong gumawa nang mas marami, at wala sa kanila ang nagsabi ng simpleng katotohanang paulit-ulit nang sinasabi ng mga pag-aaral sa loob ng maraming taon: ang mga taong kumukuha ng tunay na break, mas marami ang naaayos.
Kaya ginawa ko na lang ito. Para sa sarili ko, muna. Isang tahimik na kasama sa Mac ko na nagsasabing tumingin ako sa itaas, tumayo, o maglakad, at humuhuli sa akin sa mga site kung saan ako nagsasayang ng oras gayong pahinga naman ang kailangan ko.
Hindi ito isang meditation app at hindi rin isang wellness gadget. Isa itong work tool, binuo sa iisang ideya:
Ang atensyon mo ang pinakamahalagang yaman mo, at hindi ito naba-recharge sa harap ng screen.
Kung nasa screen nangyayari ang mga araw mo, para sa’yo ang Pausr. Hindi para magtrabaho nang kaunti. Kundi para makapagtrabaho nang maayos sa loob ng mga taon, sa halip na paulit-ulit na pagsprint.
P.S. Kung ayaw mong gugulin ang limang taon para matutunan ito gaya ng ginawa ko, pitong araw lang ang trial. Kadalasan, sapat na ’yon para maramdaman ang pagkakaiba.
Founder ng Pausr
Paris, Hulyo 2026
